ترکیب واکسن آنفلوانزای فصل ۲۰۲۷ نیمکره جنوبی اعلام شد

سازمان جهانی بهداشت ترکیب پیشنهادی واکسن‌های آنفلوانزا برای فصل ۲۰۲۷ نیمکره جنوبی را اعلام کرد. این توصیه‌ها پس از بررسی داده‌های پایش ویروس‌های آنفلوانزا در جهان و برگزاری نشست بین‌المللی کارشناسان ارائه شده است.

آنفلوانزای فصلی هر سال موجب بیماری گسترده و بستری شدن شمار زیادی از افراد می‌شود. از آنجا که ویروس‌های آنفلوانزا به‌طور مداوم تکامل پیدا می‌کنند، ترکیب واکسن‌ها باید به‌صورت منظم به‌روزرسانی شود تا بیشترین انطباق را با ویروس‌های در گردش داشته باشد. توصیه‌های سازمان جهانی بهداشت مبنای کار نهادهای ملی تنظیم‌گر واکسن و شرکت‌های دارویی در تولید و دریافت مجوز واکسن‌های فصل بعد است.

سازمان جهانی بهداشت سالانه دو بار کارشناسان مراکز همکار و آزمایشگاه‌های نظارتی خود را گرد هم می‌آورد تا داده‌های حاصل از «سامانه جهانی پایش و پاسخ به آنفلوانزا» (GISRS) و دیگر منابع را بررسی و ترکیب واکسن‌های فصل آینده را تعیین کنند.

«ماریا ون کرخوف»، مدیر بخش مدیریت همه‌گیری‌ها و بیماری‌های همه‌گیر سازمان جهانی بهداشت، در این باره گفت همکاری کشورها و آزمایشگاه‌ها در به‌اشتراک‌گذاری داده‌ها، ویروس‌ها و تخصص، این سازمان را قادر می‌سازد توصیه‌های به‌موقعی درباره واکسن ارائه کند و توان جمعی جهان برای شناسایی و مقابله با تهدیدهای نوظهور آنفلوانزا را افزایش دهد.

بر اساس بررسی سازمان جهانی بهداشت، از فوریه تا اوت ۲۰۲۶ ویروس‌های آنفلوانزای A (H1N1) pdm09 ،A (H3N2) و آنفلوانزای B با نسبت‌های متفاوت در مناطق مختلف جهان در گردش بوده و موجب بیماری شده‌اند. ویروس‌های آنفلوانزای A در بیشتر مناطق غالب بودند، اما در شمال و غرب آفریقا، آمریکای شمالی و شرق آسیا، ویروس‌های آنفلوانزای B سهم بیشتری داشتند.

در این بررسی، کارشناسان علاوه بر ویروس‌های عامل آنفلوانزای فصلی، ویروس‌های آنفلوانزای در گردش در حیوانات، به‌ویژه ویروس‌هایی قابل ابتلای انسانی را هم بررسی کردند. این ویروس‌های حیوانی یا «زئونوز» همچنان از نگرانی‌های مهم بهداشت عمومی محسوب می‌شوند، زیرا می‌توانند زمینه‌ساز همه‌گیری‌های جدید باشند.

نشست‌های دوسالانه سازمان جهانی بهداشت، علاوه بر تعیین ترکیب واکسن‌های فصلی، شامل ارزیابی دقیق ویروس‌های زئونوز و انتخاب «ویروس‌های نامزد واکسن»(CVV) است. این ویروس‌ها در صورت ایجاد تهدید همه‌گیر می‌توانند برای تولید سریع واکسن مورد استفاده قرار گیرند.

منبع: WHO