گسترش طرح «خانواده میزبان» برای حمایت از کودکان بیسرپرست در دوران جنگ
سازمان بهزیستی با گسترش طرح «خانواده میزبان» در دوران جنگ، تلاش کرد کودکان بیسرپرست و بدسرپرست را بهجای مراکز شبانهروزی در محیط خانواده نگهداری کند و معتقد است حتی حضور کوتاهمدت در خانواده نیز برای سلامت روان کودک مفیدتر است.
به گزارش آتیه آنلاین، در پی شرایط ناشی از جنگ تحمیلی، سازمان بهزیستی کشور با هدف تأمین امنیت روانی و افزایش کیفیت زندگی کودکان بیسرپرست و بدسرپرست، اجرای طرح «خانواده میزبان» را با گستردگی بیشتری دنبال کرد. این طرح که پیش از این نیز در کشور اجرا میشد، به کودکان امکان میدهد بهطور موقت در محیط خانواده زندگی کنند. با این حال، برخی منتقدان نسبت به ایجاد وابستگی عاطفی میان کودک و خانواده میزبان و پیامدهای احتمالی جدایی بعدی ابراز نگرانی کردهاند.
به گزارش ایلنا، حمیدرضا الوند، مدیرکل دفتر امور کودکان و نوجوانان سازمان بهزیستی، با اشاره به روند اجرای این طرح گفت: شیوهنامه طرح خانواده میزبان از سال ۱۴۰۲ با ابلاغ وزیر دادگستری اجرایی شده و ارتباط مستقیمی با شرایط جنگ ندارد. با این حال، در دوره بحران، توسعه آن با جدیت بیشتری پیگیری شد؛ بهطوری که پیش از جنگ حدود ۵۰۰ کودک در قالب این طرح به خانوادهها سپرده شده بودند، اما در دوران جنگ ۵۵۰ کودک دیگر نیز بهصورت موقت در خانوادههای میزبان اسکان یافتند.
به گفته وی، یکی از دغدغههای مطرح در افکار عمومی، شکلگیری پیوند عاطفی میان کودک و خانواده میزبان و احتمال آسیب روانی در زمان جدایی است. الوند در پاسخ به این نگرانی تأکید کرد که حتی حضور کوتاهمدت کودک در یک محیط خانوادگی واقعی، بهمراتب بهتر از زندگی طولانیمدت در مراکز شبانهروزی است؛ زیرا خانواده بستر اصلی انتقال عاطفه، تعاملات انسانی و تجربههای احساسی است.
وی همچنین توضیح داد که خانوادههای میزبان پیش از پذیرش کودک، آموزشهای تخصصی دریافت میکنند و از ابتدا نیز در جریان موقتی بودن این سرپرستی قرار میگیرند. در صورتی که برای کودک خانوادهای واجد شرایط برای فرزندخواندگی دائم پیدا شود، کودک به آن خانواده منتقل خواهد شد. با این حال، مزیت این روند آن است که کودک از یک خانواده وارد خانواده دیگری میشود و به محیط مراکز نگهداری بازنمیگردد.
الوند در پایان بر نظارت مستمر بهزیستی بر اجرای طرح تأکید کرد و گفت: خانوادههای میزبان از طریق سامانههای خوداظهاری، تماسهای تلفنی، ارتباطات مجازی و بازدیدهای حضوری کارشناسان بهطور مداوم پایش میشوند تا امنیت و منافع کودک به بهترین شکل تأمین شود.