ساعات طولانی، حقوق ناکافی و نارضایتی گسترده؛ خطر خروج پرستاران از چرخه خدمت
ساعات طولانی، پرداخت نامنظم و حقوق ناکافی پرستاران، بحران کمبود نیروی انسانی و نارضایتی گسترده در نظام سلامت را تشدید کرده است.
به گزارش آتیه آنلاین، پرستاران کشور با ساعات کاری طولانی، تاخیر در پرداخت مطالبات و درآمدی که تنها کفاف چند روز زندگی را میدهد، درگیر مشکلات جدی هستند. کمبود انگیزه و شرایط نامطلوب، آنها را به خروج از چرخه خدمت و کاهش کیفیت مراقبت بیماران واداشته است.
پرستاران کشور، قشری که همواره در خط مقدم سلامت جامعه قرار دارند، این روزها با مشکلاتی فراتر از مسئولیت حرفهای خود روبهرو هستند. احمد نجاتیان، رئیس کل سازمان نظام پرستاری، میگوید بحران کمبود نیرو در شرایط بحرانی به شکل بارزتری خود را نشان میدهد؛ پرستارانی که در برخی بیمارستانها ۱۵ تا ۲۰ نفر از نیروهای طرحیشان جایگزین ندارند، ناچار به خدمت شیفتهای ۲۴ ساعته میشوند. نجاتیان راهکارهای موقت از جمله استخدام نیروهای ۸۹ روزه و تمدید طرح را مطرح میکند، اما محدودیتها اجازه نمیدهد این تدابیر اجرایی شود.
مطالبات برجا مانده پرستاران که پرداخت نمیشود
در کنار کمبود نیروی انسانی، تاخیر در پرداخت مطالبات و تعرفههای پرستاری، وضعیت معیشتی پرستاران را تحت فشار قرار داده است. قاسم ابوطالبی، رئیس شورای عالی نظام پرستاری، میگوید تاخیر در پرداخت کارانهها به طور میانگین ۶ تا ۷ ماه است و در برخی استانها حتی به ۱۴ ماه نیز رسیده است. وی با تاکید بر اینکه پرستاران زیادهخواه نیستند، توضیح میدهد که پرداختیها تنها کفاف هزینههای ۱۰ روز از ماه را میدهد و از تعطیلی پنجشنبهها و مزایای دورکاری محرومند، در حالی که کارمندان اداری با ۳۰ ساعت کار هفتگی، بسیاری از این مزایا را دارند.
بهروز محبی، دبیر کمیسیون برنامه و بودجه مجلس، نیز در دیداری با نظام پرستاری سبزوار، نارضایتی از تبعیض در ساعت کاری را تایید کرد و بر لزوم مساعدت وزارت بهداشت برای پرداخت مطالبات معوق تاکید نمود. حسین سیدآبادی، رئیس هیئت مدیره نظام پرستاری سبزوار، میگوید حقوق فعلی پرستاران حتی هزینههای زندگی عادی را پوشش نمیدهد و تداوم تاخیر در پرداخت کارانه، کیفیت خدمات درمانی را به خطر میاندازد.
حقوق پرستاران در تهران کافی نیست
مسائل مالی و جذابیت شغلی، عامل اصلی کمبود پرستار و تمایل آنان به خروج از چرخه خدمت است. یوسف رحیمی، نایب رئیس شورای عالی نظام پرستاری، با اشاره به دریافتی ۲۵ میلیون تومانی پرستاران در تهران، میگوید این مبلغ حتی برای زندگی در شهری مانند تهران ناکافی است و بسیاری ترجیح میدهند به مشاغل دیگری با درآمد بالاتر روی بیاورند. او افزود که پرستاران آموزشدیده به اندازه کافی وجود دارند، مشکل اصلی کمبود پرستار نیست بلکه عدم ایجاد انگیزه و شرایط مناسب برای جذب و نگهداشت آنهاست.
ساعات کاری طولانی، فشارهای شغلی و تاخیر در پرداختها، انگیزه پرستاران را کاهش داده و خروجی نیروی انسانی از این حرفه را افزایش داده است. ابوطالبی و نجاتیان بارها بر ضرورت اصلاح تعرفهها و ایجاد شرایط شغلی مناسب تاکید کردهاند و هشدار دادهاند که ادامه وضعیت موجود میتواند به کاهش کیفیت مراقبت و خدمات درمانی منجر شود.
برای ایجاد انگیزه و حفظ نیروی پرستاری، کارشناسان بر ارتقای جایگاه اجتماعی، پرداخت به موقع مطالبات و توجه به شرایط زندگی پرستاران تاکید میکنند. ایجاد جذابیت شغلی و جبران تبعیضهای اداری، تنها راهکار برای جلوگیری از بحران نیروی انسانی در نظام سلامت کشور است. در غیر این صورت، خروج پرستاران از چرخه خدمت، کمبود نیروی انسانی و فشار مضاعف بر بیمارستانها، همواره ادامه خواهد داشت.