راز گم شدن وسایل روزمره؛ مغز چه اشتباهی میکند؟
گم کردن وسایل روزمره لزوماً نشانه بدحافظگی نیست. به گفته متخصصان، آنچه بسیاری از ما تجربه میکنیم بیشتر «اختلال در نقطه تلاقی حافظه و توجه» است تا ضعف واقعی حافظه. بهخصوص در فصلهایی مثل زمستان، گم شدن شال، دستکش، کلید یا گوشی به تجربهای آشنا تبدیل میشود؛ لحظههایی که با کلافگی میگوییم «همین الان دستم بود».
به گزارش آتیهآنلاین، دنیل ال. شاکتر، استاد روانشناسی دانشگاه هاروارد، میگوید این اتفاق تقریباً برای همه میافتد و شدت آن به شرایط زندگی و میزان درگیری ذهنی افراد بستگی دارد. وقتی ذهن از لحظه حال فاصله میگیرد، عمل سادهای مثل گذاشتن کلید یا گوشی اصلاً بهدرستی در حافظه ثبت نمیشود. حافظه سه مرحله دارد: رمزگذاری، ذخیرهسازی و بازیابی. اگر در مرحله اول، یعنی رمزگذاری، توجه کافی نداشته باشیم، بعداً چیزی برای بازیابی وجود نخواهد داشت.
مارک مکدانیل، پژوهشگر باسابقه حوزه حافظه، حتی از تجربه شخصی خود مثال میزند و میگوید او هم با وجود سالها تحقیق درباره حافظه، گاهی وسایلش را جا میگذارد. به گفته او، مشکل این است که در همان لحظهای که کاری را انجام میدهیم، اصلاً به این فکر نمیکنیم که ممکن است بعداً آن را فراموش کنیم.
به گزارش یورونیوز، کارشناسان برای کاهش گم کردن وسایل چند راهکار ساده پیشنهاد میکنند. برای وسایلی که مدام استفاده میشوند، مثل کلید، کیف پول یا گوشی، بهتر است جای ثابتی تعریف شود تا نیازی به یادآوری مداوم نباشد. تکرار این کار بهمرور به عادت تبدیل میشود و احتمال گم شدن را بهشدت کاهش میدهد.
برای وسایلی که کمتر استفاده میشوند اما زیاد جا میمانند، مثل کلاه یا دستکش، توصیه میشود هنگام گذاشتن آنها کمی مکث کنیم و حتی با صدای بلند بگوییم کجا قرارشان دادهایم. این کار باعث تمرکز بیشتر و ثبت عمیقتر خاطره در ذهن میشود. هرچه جزئیات بیشتری به این خاطره اضافه شود، مسیرهای بیشتری برای بهیادآوردن آن در مغز شکل میگیرد.
در نهایت، اگر گمکردن وسایل نسبت به گذشته بهطور محسوسی افزایش یافته و با مشکلات دیگر حافظه همراه است، مراجعه به پزشک میتواند اقدامی ضروری باشد.