گرمازدگی را جدی بگیرید؛ چه کسانی در خطر بیشتری هستند ؟

همزمانی برگزاری مراسم تشییع رهبر شهید با یکی از گرم‌ترین روزهای سال، نگرانی‌ها درباره بروز گرمازدگی در میان شرکت‌کنندگان را افزایش داده است. متخصصان طب اورژانس تأکید می‌کنند که آگاهی از علائم اولیه گرمازدگی و رعایت توصیه‌های پیشگیرانه می‌تواند از بروز عوارض جدی جلوگیری کند.

بر اساس توصیه پزشکان، افراد پیش از حضور در مراسم‌های طولانی و پرازدحام باید وضعیت جسمانی خود را در نظر بگیرند. اگرچه افراد جوان و سالم معمولاً مقاومت بیشتری در برابر گرما دارند، اما زنان باردار، سالمندان، کودکان، افراد دارای معلولیت و کسانی که برای تردد به کمک دیگران نیاز دارند، در گروه‌های پرخطر قرار می‌گیرند و باید مراقبت بیشتری از خود داشته باشند.

کارشناسان برای کاهش احتمال گرمازدگی، پوشیدن لباس‌های نخی و روشن، استفاده از کلاه لبه‌دار، استراحت در مکان‌های سایه‌دار و پرهیز از قرار گرفتن طولانی‌مدت در معرض نور مستقیم خورشید را توصیه می‌کنند. همچنین تأمین آب مورد نیاز بدن و مصرف منظم مایعات، مهم‌ترین راهکار برای پیشگیری از کم‌آبی و عوارض ناشی از گرما عنوان شده است.

متخصصان می‌گویند گرمازدگی در مراحل اولیه با علائمی مانند تعریق شدید، سردرد، سرگیجه، احساس تشنگی، ضعف و بی‌قراری خود را نشان می‌دهد. این نشانه‌ها بیانگر کاهش آب و املاح بدن هستند و در صورت بی‌توجهی می‌توانند به مراحل شدیدتر بیماری منجر شوند.

در چنین شرایطی، نوشیدن آب و به‌ویژه مایعات حاوی املاح مانند محلول‌های خوراکی، نوشیدنی‌های ورزشی، شربت یا آبمیوه می‌تواند به جبران آب و الکترولیت‌های از دست‌رفته کمک کند. پزشکان تأکید دارند که در گرمای شدید، بدن علاوه بر آب، مقدار قابل توجهی از املاح خود را نیز از دست می‌دهد و جایگزینی هر دو ضروری است.

با این حال، همه موارد گرمازدگی با مصرف مایعات برطرف نمی‌شود. کاهش سطح هوشیاری، پاسخ‌های نامرتبط، گیجی، تشنج و بیهوشی از مهم‌ترین نشانه‌های گرمازدگی شدید به شمار می‌روند؛ وضعیتی که یک اورژانس پزشکی محسوب می‌شود و نیاز به انتقال سریع فرد به مراکز درمانی دارد.

متخصصان تأکید می‌کنند افرادی که دچار گرمازدگی شدید می‌شوند، علاوه بر انتقال به محیطی خنک، باید مایعات را به صورت وریدی دریافت کنند و مصرف خوراکی آب به تنهایی برای درمان آن‌ها کافی نیست. به همین دلیل، در صورت مشاهده علائم شدید، مراجعه فوری به نیروهای امدادی و تیم‌های پزشکی مستقر در محل یا انتقال بیمار به مراکز درمانی، بهترین اقدام برای جلوگیری از عوارض جبران‌ناپذیر خواهد بود.