حسین راغفر در گفتوگو با ایسنا، گفت: واقعیت این است که فعال سازی مکانیسم ماشه پیامدهای منفی برای کشور دارد و حتی کشورهایی که ما بیشترین ارتباط تجاری را با آنها داریم به احتمال زیاد در مقابل تحریمهای سازمان ملل ناگزیر به همراهی هستند. تمهیداتی هم که به دور زدن تحریمها بینجامد بسیار پرهزینه خواهد بود و هزینههای زندگی را به شدت افزایش میدهد.
وی افزود: اصلیترین اقدامی که باید برای مقابله با تحریمهای احتمالی ناشی از فعالسازی مکانیسم ماشه انجام شود توجه به ظرفیتهای تولید در داخل کشور است. طی ۳۷ سال گذشته منابع عظیمی برای واردات کالاهایی پرداخت کردیم که نه امنیت استراتژیک داشتند و نه عموم مردم میتوانستند از آنها بهرهمند شوند. چه بسا که برای عموم مردم مشکل هم آفریده؛ از جمله ترافیک ناشی از واردات گسترده خودرو به کشور.
این اقتصاددان خاطرنشان کرد: سال گذشته ۳.۵ میلیارد دلار بابت واردات خودرو، ۴ میلیارد دلار برای قطعات خودرو و ۸ میلیارد دلار بابت واردات طلا اختصاص یافت. در حالی که اگر سالیانه ۶۰۰ تا ۷۰۰ میلیون دلار برای کمک به تولید اختصاص یابد اشتغال پایدار تضمین میشود.
راغفر با انتقاد نسبت به حمایتهای بیدلیل از بازار سرمایه گفت: در همین سه هفته گذشته آقایان ۶۰ هزار میلیارد تومان برای سر پا نگه داشتن بورس پرداخت کردند یعنی یارانه به بورس دادند. این دفعه اول نیست بلکه طی سالهای اخیر دهها بار این اتفاق رخ داده و اصلا به امنیت اقتصادی کشور مرتبط نیست؛ زیرا مادامی که تولید وجود نداشته باشد بورس معنا ندارد. به نظرم این پولها برای تضمین منافع گروههای اندکی است و مثل برف در آفتاب آب میشود.
وی تاکید کرد: اختصاص منابع به برخی افراد و گروهها در شرایطی صورت گرفت که در جریان جنگ ۱۲ روزه هزاران نفر از شهروندان این کشور که با یک موتورسیکلت زندگی خود را میگذرانند و عمدتا پیک موتوری هستند مغفول ماندند. دولت میگوید پول ندارد به اینها بدهد، پس منابع عظیمی که این طرف و آن طرف خرج میکند از کجا می آید؟ چرا این منابع برای مردم و تولید واقعی اشتغالزا و اشتغال پایدار اختصاص نمییابد؟
استاد دانشگاه الزهرا، راهکار برون رفت از چالشهای فعلی اقتصاد کشور را ایجاد یک عظم سیاسی برای حمایت از تولید و جلوگیری از واردات غیرضروری دانست و گفت: بخشی از مشکلات معیشتی ناشی از تحریمها است. در این شرایط حاکمیت و دولت افزایش قیمتها را به وجود میآورد تا بخشی از افزایش هزینههای ناشی از تحمیل فساد و رانت به کشور را تامین کند.
راغفر یادآور شد: طی ۳۷ سال گذشته اقتصاد و جامعه عملا ذلیل شده و زندگی مردم به شدت آسیب دیده است. باید تغییر اساسی در این ریلگذاری سیاستهای کلان صورت گیرد. در غیر این صورت باید منتظر پرداخت هزینههای بسیار بالا و غیر قابل جبران باشیم.
مکانیسم ماشه ابزاری برای سرپوش گذاشتن بر جنایات اسرائیل است
وی با بیان اینکه مشکلات کشور فقط فعالسازی مکانیسم ماشه نیست بیان کرد: اسنپ بک قطعا اتفاق میافتد که میتواند توجیهی برای تجاوزهای بعدی رژیم صهیونیستی و آمریکا به ایران باشد. در واقع آنها برای سرپوش گذاشتن بر جنایات اسرائیل در غزه و حمله این رژیم به دیگر کشورها ممکن است مکانیسم ماشه را فرصت و ظرفیتی برای تجاوز مجدد به ایران قرار دهند. بنابراین حاکمیت ما باید با درک شرایط حساس کنونی به اصلاح فرآیندهای کنونی بپردازد که این مهم نیز جز با حمایت و همراهی مردم حاصل نمیشود.
این اقتصاددان اضافه کرد: امروز قیمت دلار به ۱۰۵ هزار تومان رسیده است. این رشدها موضوعی است که ۳۷ سال تکرار میشود ولی هزینه آن را مردم میپردازند. به اسم اینکه ما داریم برای امنیت این افزایشها را انجام میدهیم سخن اشتباهی است؛ زیرا هزینه امنیت را فقط طبقات محروم جامعه نباید بپردازند بلکه برندگان این اقتصاد رانتی باید سهم خود را در تامین هزینههای کشور پرداخت کنند. به نظرم الان زمان تغییرات بسیار اساسی است اما متاسفانه شواهدی برای تحقق این منظور نمیبینیم.