کودکان کار: قربانیان خاموش جنگ

وضعیت کودکان کار در شرایط جنگی به یکی از بحران‌های پنهان جامعه تبدیل شده است. با تعطیلی کسب‌وکارها و کاهش شدید درآمد خانوارها، این کودکان نه تنها از دسترسی به منابع مالی محروم شده‌اند، بلکه در محیط‌های بسته خانگی در معرض خشونت‌های روانی و جسمی قرار گرفته‌اند. گزارش‌ها نشان می‌دهد ناپدید شدن آن‌ها از خیابان‌ها نشانه بهبود شرایط نیست، بلکه انتقال آسیب‌ها به فضای غیرقابل رؤیت خانواده‌هاست. سازمان‌های مردم‌نهاد هشدار می‌دهند این گروه به مداخلات فوری مددکاری و روانشناختی نیاز دارند.

در گفت‌وگو با ایلنا، پریسا والنتینا پویان، مدیر موسسه یاریگران کودکان کار پویا، به تشریح وضعیت دو گروه کودکان کار پرداخت. او گفت: «کودکان خیابانی به اجبار در خانه‌های کوچک مانده‌اند و کودکان کارگاه‌ها نیز با تعطیلی مشاغل، درآمدی ندارند.» 
پویان درباره افزایش خشونت خانگی توضیح داد: «فشار اقتصادی و اضطراب جنگ، والدین را به سمت رفتارهای خشونت‌آمیز سوق می‌دهد.» 
او اضافه کرد: «کودکان کار اولین قربانیان حذف از بازار کار هستند و حتی خانواده‌های مرفه نیز تحت تأثیر این تنش‌ها قرار گرفته‌اند.» 
این فعال حوزه کودکان تأکید کرد: «سازمان بهزیستی باید با همکاری سمن‌ها وارد عمل شود، چرا که ما بسیاری از این کودکان را شناسایی کرده‌ایم.» 
پویان یادآوری کرد که مداخلات روانشناختی و حمایت‌های معیشتی فوری ضروری است.