انتقال نیمی از کودکان مراکز بهزیستی به خانوادهها در شرایط جنگی
در پی شرایط جنگی، بهزیستی با اجرای چند طرح خانوادهمحور از جمله «میزبان»، طی دو هفته حدود نیمی از کودکان مراکز نگهداری را به محیط خانواده منتقل کرد.
به گزارش آتیه آنلاین، مدیرکل دفتر امور کودکان و نوجوانان سازمان بهزیستی کشور با اشاره به وضعیت نگهداری کودکان تحت پوشش این سازمان در شرایط جنگی، اعلام کرد در حال حاضر حدود ۱۰ هزار کودک در مراکز شبانهروزی بهزیستی نگهداری میشوند و نزدیک به ۱۸ هزار کودک نیز در قالب خانواده ساماندهی شدهاند. این کودکان در گروههای سنی مختلف از صفر تا ۱۸ سال قرار دارند.
به گزارش ایسنا، حمیدرضا الوند در توضیح اقدامات انجام شده پس از آغاز جنگ گفت: سازمان بهزیستی برای کاهش فشارهای روانی ناشی از شرایط بحرانی، برنامهای را برای انتقال کودکان از مراکز نگهداری به محیط خانواده اجرا کرد. در این چارچوب، هفت مدل مختلف برای حضور کودکان در خانوادهها تعریف شد؛ از جمله فرزندخواندگی، خانواده امین، طرح میزبان، بازپیوند به خانوادههای زیستی، واگذاری به اقوام و بستگان، طرح «مربی میزبان» و اعزام موقت کودکان به خانوادههای خویشاوند تا پایان شرایط بحرانی.
به گفته او، با اجرای این طرحها و همکاری مردم، دستگاه قضایی و مراکز شبهخانواده در کشور، تنها طی دو هفته نخست جنگ حدود ۴۵۰۰ کودک از مراکز شبانهروزی وارد محیط خانواده شدند؛ یعنی نزدیک به نیمی از کودکان حاضر در مراکز. به اعتقاد مسئولان بهزیستی، حضور کودکان در محیط خانواده در مقایسه با مراکز جمعی، از نظر روانی شرایط آرامتر و امنتری برای آنها فراهم میکند، زیرا در شرایط بحران و جنگ، زندگی در جمعیتهای بزرگ ممکن است نگرانی و استرس کودکان را افزایش دهد.
الوند تأکید کرد که در تمامی مدلهای واگذاری، نظارت مستمر بر وضعیت کودکان انجام شده و کارشناسان بهزیستی از طریق تماس تلفنی، سامانههای مجازی، گزارشهای دورهای و بازدیدهای میدانی شرایط کودکان و خانوادهها را رصد کردهاند.
وی همچنین درباره تفاوت فرزندخواندگی، خانواده امین و طرح میزبان توضیح داد: در فرزندخواندگی دائم، زوجین باید دستکم پنج سال از زندگی مشترکشان گذشته باشد، فرزندی نداشته باشند و ناباروری آنها توسط پزشکی قانونی تأیید شود. همچنین باید بخشی از اموال خود را به نام کودک منتقل کنند. در مدل خانواده امین تقریباً همین مراحل طی میشود، اما الزام انتقال اموال وجود ندارد.
در مقابل، طرح میزبان با شرایط سادهتر اجرا میشود. این طرح از سال ۱۴۰۲ طراحی شده و خانوادههایی که حداقل مدرک دیپلم دارند و صلاحیت اخلاقی و اجتماعی آنها تأیید میشود، میتوانند پس از گذراندن دورههای آموزشی، بهطور موقت میزبان کودک شوند. مدت اولیه میزبانی بین سه تا شش ماه است و در صورت رضایت طرفین میتواند تمدید شود و حتی تا ۱۸ سالگی کودک ادامه پیدا کند.