مرزهای پررونق، کولبریِ پرخطر؛ انتقاد از توزیع ناعادلانه منافع

به گزارش آتیه آنلاین از ایلنا، با وجود قرار گرفتن مریوان در کنار مرز بین‌المللی باشماخ، یکی از مهم‌ترین گذرگاه‌های تجاری کشور، بسیاری از ساکنان این شهرستان همچنان با فقر، بیکاری و مشکلات معیشتی دست‌وپنجه نرم می‌کنند؛ موضوعی که به گفته یک فعال کارگری، سبب شده است شمار زیادی از جوانان برای تأمین حداقل‌های زندگی به کولبری روی بیاورند.

مرزی پررونق، مردمی محروم

عبدالله بلواسی، فعال کارگری ساکن مریوان، با اشاره به ظرفیت‌های اقتصادی مرز باشماخ گفت: این مرز می‌توانست به موتور توسعه و اشتغال در منطقه تبدیل شود، اما سهم بخش بزرگی از مردم از این ظرفیت، نه اشتغال پایدار بلکه محرومیت و نابرابری بوده است.

به گفته او، کولبری همچنان یکی از معدود راه‌های کسب درآمد برای بسیاری از جوانان منطقه است؛ شغلی پرخطر که هر سال جان تعدادی از مرزنشینان را می‌گیرد. بلواسی افزود بازگرداندن پیکر کولبرانی که در مسیر تأمین معاش جان خود را از دست می‌دهند، به صحنه‌ای تکراری و تلخ در مریوان تبدیل شده است.

سود تجارت به مردم نمی‌رسد

این فعال کارگری با اشاره به فعالیت مرز باشماخ که از سال ۱۳۶۹ آغاز شده و از سال ۱۳۸۳ به مرز بین‌المللی ارتقا یافته است، اظهار کرد روزانه صدها کامیون و تانکر حامل کالا و فرآورده‌های نفتی از این گذرگاه تردد می‌کنند و در برخی روزها صف خودروهای سنگین تا نزدیکی شهر مریوان ادامه دارد.

او با انتقاد از نحوه توزیع منافع اقتصادی این مرز گفت بخش عمده سود حاصل از تجارت و ترانزیت نصیب گروهی محدود از صاحبان نفوذ، دلالان و رانت‌خواران می‌شود و مردم منطقه همچنان از فرصت‌های شغلی پایدار بی‌بهره هستند.

بلواسی همچنین پیامدهای منفی فعالیت مرز را یادآور شد و گفت سهم مردم از این مرز، علاوه بر تداوم بیکاری، افزایش ترافیک، آلودگی هوا و صوتی و رشد حوادث جاده‌ای بوده است. به گفته وی، تنها در هفته گذشته دو نفر بر اثر برخورد با خودروهای سنگین جان باختند و طی سه دهه گذشته نیز صدها نفر در حوادث مشابه کشته یا زخمی شده‌اند.

این فعال کارگری در پایان خواستار مطالبه‌گری بیشتر جامعه مدنی، نخبگان و تشکل‌های مردمی برای رفع نابرابری، ایجاد اشتغال و بهره‌مندی عادلانه مردم از ظرفیت‌های اقتصادی مرز باشماخ شد.