۱۸.۷ میلیون ایرانی هرگز ازدواج نکردهاند؛ تجرد قطعی سبک زندگی است
یک جامعهشناس با اشاره به وجود بیش از ۱۸.۷ میلیون فرد هرگز ازدواجنکرده، افزایش تجرد قطعی را حاصل ترکیب مشکلات اقتصادی، تغییر سبک زندگی و دگرگونی ارزشهای اجتماعی دانست.
به گزارش آتیه آنلاین، یک جامعهشناس با اشاره به افزایش شمار افرادی که هرگز ازدواج نکردهاند، معتقد است «تجرد قطعی» در ایران بهتدریج از یک وضعیت اجباری به نوعی سبک زندگی تبدیل میشود؛ هرچند در بسیاری از موارد، این انتخاب تحت تأثیر شرایط اقتصادی و اجتماعی شکل گرفته است.
به گزارش ایرنا، بر اساس آمارهای رسمی، بیش از ۱۸ میلیون و ۷۷۵ هزار نفر در کشور هرگز ازدواج نکردهاند و بیش از ۲۴ میلیون نفر نیز به دلیل طلاق یا فوت همسر مجرد هستند. همچنین آمارها نشان میدهد بیش از ۹.۸ میلیون مرد و حدود ۷.۷ میلیون زن زیر ۴۵ سال تاکنون ازدواج نکردهاند. به گفته مسئولان، در گروههای سنی بالای ۴۵ سال تعداد زنان مجرد بهمراتب بیشتر از مردان است و همین موضوع شانس ازدواج زنان را در این سنین کاهش داده است.
اقتصاد، خانواده و تغییر ارزشها؛ سه عامل اصلی افزایش تجرد
امانالله باطنی، پژوهشگر اجتماعی، معتقد است بسیاری از افراد همچنان تمایل به ازدواج دارند، اما شرایط اقتصادی، تورم، هزینههای زندگی و دشواری پذیرش مسئولیتهای خانوادگی، ازدواج را برای آنها به گزینهای دور از دسترس تبدیل کرده است. به همین دلیل، او تجرد قطعی را بیش از آنکه یک انتخاب آزادانه بداند، «انتخابی اجباری» توصیف میکند.
به گفته وی، علاوه بر مشکلات اقتصادی، تغییر نگرش نسلهای جدید نسبت به ازدواج نیز در گسترش این پدیده نقش دارد. برخی افراد، بهویژه در گروههای خاص اجتماعی، ترجیح میدهند بدون پذیرش تعهد رسمی ازدواج، نیازهای عاطفی خود را در قالب روابط دیگری برطرف کنند.
پیامدهای اجتماعی و ضرورت سیاستهای حمایتی
این جامعهشناس هشدار داد که تداوم روند افزایش تجرد قطعی میتواند پیامدهایی مانند احساس تنهایی، افسردگی، خلأ عاطفی، افزایش سالمندان مجرد و حتی برخی آسیبهای اجتماعی را به دنبال داشته باشد. او همچنین نقش خانواده را در این روند مهم دانست و گفت حمایت بیش از حد برخی والدین و کاهش استقلال فرزندان، تمایل به تشکیل خانواده را کاهش میدهد.
باطنی همچنین تجربه طلاق والدین، شکاف فرهنگی میان نسلها و تغییر مفهوم ازدواج در ذهن جوانان را از دیگر عوامل مؤثر بر افزایش تجرد دانست.
وی تأکید کرد که مقابله با این روند تنها با توصیه به ازدواج امکانپذیر نیست و نیازمند بهبود شرایط اقتصادی، کاهش فشارهای معیشتی، افزایش امنیت شغلی و اجرای سیاستهای مؤثر برای حمایت از تشکیل خانواده است.