نابرابری «انتخابی سیاسی» است که می‌توان آن را معکوس کرد
بیش از یک هزار و 500 دانشگاهی و اقتصاددان با امضای نامه‌ای، شکاف رو به رشد میان ثروتمندترین و فقیرترین را «انتخابی سیاسی» خواندند «که قابل بازگشت است».
بیش از یک هزار و 500 دانشگاهی و اقتصاددان از بیش از ۱۰۰ کشور جهان از رهبران جهانی می‌خواهند به ابتکاری علیه نابرابری شدید بپیوندند و نابرابری کنونی را «انتخابی سیاسی که قابل بازگشت است» توصیف کرده‌اند.
پیش از مجمع عمومی سازمان ملل در نیویورک در هفته آینده، این کارشناسان نامه‌ای سرگشاده در حمایت از «هیئت بین‌المللی نابرابری» (IPI) امضا کرده‌اند.
از میان امضاکنندگان سرشناس می‌توان به «جنت یلن»، وزیر خزانه‌داری پیشین آمریکا، «دارون عجم‌اوغلو»، برنده جایزه نوبل و شماری دیگر از اقتصاددانان برجسته از جمله «توماس پیکتی»، «ماریانا مازوکاتو» و «جایاتی گوش» اشاره کرد.
آنها در این نامه می‌گویند: «تمرکز شدید درآمد و ثروت، به تمرکز غیردموکراتیک قدرت تبدیل می‌شود، اعتماد را در جوامع ما از بین می‌برد و سیاست ما را قطبی می‌کند.»
«هیئت بین‌المللی نابرابری» با حمایت اسپانیا، آفریقای جنوبی، برزیل و نروژ و با پشتیبانی آنتونیو گوترش، دبیرکل سازمان ملل، تاسیس شده و هدف آن الگوبرداری از «هیئت بین‌المللی تغییرات اقلیمی» است؛ نهادی که وضعیت اضطراری اقلیمی را ارزیابی و توصیه‌هایی ارائه می‌کند.
ریاست این هیئت بر عهده «جوزف استیگلیتز»، اقتصاددان برنده نوبل خواهد بود که گفته امیدوار است این نهاد بتواند به «مرجع اصلی جهان در این موضوع» تبدیل شود.
او گفت: «برای هیچ‌کس خبر تازه‌ای نیست که شکاف میان ثروتمندترین و فقیرترین در بیشتر کشورها بزرگ و رو به رشد است. تاثیرات متقابل بحران نابرابری بر زندگی بسیاری اثر می‌گذارد و پیامدهای سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و زیست‌محیطی چشمگیری در سراسر جهان بر جای می‌گذارد.»
امضاکنندگان این نامه پیشنهاد می‌کنند که «هیئت بین‌المللی نابرابری» می‌تواند به سمت یک «اجماع علمی مشترک» درباره ماهیت و ابعاد نابرابری بین‌المللی حرکت کند و همزمان راه‌حل‌های سیاستی بالقوه را نشان دهد.
این نهاد قرار است کارشناسان برجسته، دولت‌های شریک و نهادهای چندجانبه را گرد هم آورد تا گزارش‌های منظمی تولید کند و تلاش کند جایگاه نابرابری را به عنوان یک مسئله جهانی برجسته‌تر سازد.
کارشناسان نگران شکاف میان کشورهای ثروتمند و فقیر و همچنین نابرابری‌های درون اقتصاد تک‌تک کشورها هستند.
«جایاتی گوش»، استاد اقتصاد در دانشگاه ماساچوست آمهرست در آمریکا، در این باره گفت: «تجربه هند همه آنچه را که برای دانستن درباره ضرورت وجود یک هیئت بین‌المللی نابرابری لازم است، به ما می‌گوید. یکی از سریع‌ترین اقتصادهای در حال رشد جهان، یکی از نابرابرترین آنها هم هست و ثروت خیره‌کننده‌اش در کنار محرومیت عمیق قرار دارد.»
بانک جهانی اخیرا اعلام کرد که «بدون وقوع یک معجزه»، دهه ۲۰۲۰ برای بسیاری از کشورهای در حال توسعه یک «دهه از دست رفته» خواهد بود؛ کشورهایی که به جز هند و چین، نتوانسته‌اند شکاف خود را با جهان صنعتی کاهش دهند.
منبع: گاردین