خوابگاه دانشجویی به اندازه کافی نداریم

حسین سیمایی صراف، وزیر علوم، تحقیقات و فناوری در یک نشست خبری، گفت: قصد دارم در آغاز این کنفرانس خبری تصویری از مفهوم دانشگاه برای خبرنگاران نهاد علم ارائه کنم. همیشه تصویر دانشگاه را به‌عنوان یک آموزشگاه عالی می‌شناختند، اما این تصویر امروز دیگر تمام واقعیت نیست. امروزه دانشگاه از آموزش شروع می‌شود و تا مرحله فناوری و نوآوری ادامه پیدا می‌کند. لذا یک سر این جریان را داخل دانشگاه و سر دیگر آن را در پارک‌های علم و فناوری می‌بینیم.

او با بیان تعداد دانشگاه‌های کشور گفت: گاهی گفته می‌شود ما ۲۶۰۰ دانشگاه داریم. این عدد خیلی عجیب است. لازم است این آمار را اصلاح کنم، ما در کشور ۱۰۵ دانشگاه دولتی داریم. یک دانشگاه ملی داریم به نام پیام نور که حدود ۴۰۰ شعبه دارد. یک دانشگاه آزاد داریم با حدود ۴۰۰ تا ۵۰۰ واحد. از طرفی دانشگاه علمی – کاربردی که یک دانشگاه ملی است، حدود ۲۰۰ واحد دارد. همچنین دانشگاه ملی مهارت با حدود ۲۰۰ واحد فعالیت می‌کند.

سیمایی صراف توضیح داد: اگر این‌ها را یک واحد در نظر بگیریم، تعداد کل دانشگاه‌های کشور حدود ۱۱۰ است. اگر تمام این دانشگاه ها را با تعداد واحد های آن ها جمع کنیم، جمعاً حدود ۱۸۰۰ واحد دانشگاهی به دست می‌آید.

وزیر علوم تاکید کرد: در مورد حوزه فضای دانشگاه، وضعیت ما خیلی مناسب و هم‌سطح با توقعات دانشجویان نیست. خوابگاه به اندازۀ کافی نداریم و این قابل قبول نیست. هر ساله خوابگاه‌ها تعمیر و تا اندازه‌ای بازسازی می‌شوند، ولی واقعاً ما دوست داریم وضعیت خیلی بهتر از این باشد. از سال گذشته و امسال بودجۀ بیشتری برای تعمیر خوابگاه و احداث خوابگاه دریافت کردیم.

او اشاره کرد: متأسفانه باید بگویم که ما به طور کلی خدمات‌مان را کمونیستی اداره می‌کنیم؛ یعنی مسئولیت خدمات را به دست می‌گیریم، پول می‌دهیم، اما رضایت جلب نمی‌کنیم. به این می‌گویند مدیریت کمونیستی که در دنیا تجربه شده است. ما سال گذشته بیش از ۱۱ همت پول برای تغذیه دانشجویان دادیم. این عدد کمی نیست؛ اگر این عدد را با بودجۀ کلی دانشگاه‌ها بسنجید، بالای ۲۲ درصد بودجۀ دانشگاه‌های کشور است.

سیمایی صراف در پایان گفت: خوابگاه متأهلین ما ۹۸۰ واحد بود که تکمیل کردیم؛ بعضی از آن‌ها افتتاح شده و دو مورد باقی مانده که افتتاح خواهد شد. علاوه بر آن، 6100 واحد خوابگاه دیگر در مرحلۀ ساخت داریم که پیشرفت‌های متفاوتی دارد؛ برخی حدود ۲۰ درصد و برخی بالای ۵۰ درصد پیشرفت داشته‌اند. امیدواریم بتوانیم با دانش و امکانات موجود، حداقل رفاهی برای دانشجویان عزیز تأمین کنیم و فضای بهتری برای آموزش و پژوهش فراهم آوریم.