JAI NewsRoom مدیریت

خانه‌نشینی و بیکاری زنان بعد از جنگ

10 اردیبهشت 1405 | 11:47 •کار
خانه‌نشینی و بیکاری زنان بعد از جنگ

یک جامعه‌شناس گفت که در جنگ ۴۰ روزه بخش قابل توجهی از فرصت‌های شغلی از دست رفته مربوط به مشاغل زنان سرپرست خانوار بوده و بیکاری زنان را به قعر سلسله مراتب طبقاتی و جنسیتی می‌کشاند و فقر سرآغاز آسیب‌های اجتماعی مانند بی‌خانمانی و خشونت است.

جنگ چهل روزه اخیر آسیب جدی به اشتغال زنان به ویژه زنان سرپرست خانوار وارد کرده است. معاون زنان و خانواده ریاست‌جمهوری پیش از این اعلام کرد که از مجموع بیمه‌های بیکاری ثبت‌شده در چهل روز اخیر، تقریباً یک سوم مربوط به زنان بوده است. این در حالی است که نسبت حضور زنان در اشتغال رسمی به مراتب کمتر از مردان است و این آمار نشان دهنده سهم بالاتر زنان در خروج از بازار کار است. یک جامعه‌شناس هشدار می‌دهد که بیکاری زنان را فقیرتر کرده و آنان را در معرض آسیب‌های اجتماعی قرار می‌دهد.

بنابر گزارش ایلنا، سیمین کاظمی، جامعه‌شناس، گفت: در تعدیل نیرو اغلب فرودست‌ترین بخش نیروی کار قربانی می‌شوند و کلیشه‌های جنسیتی که اشتغال زنان را نسبت به مردان کمتر ضروری جلوه می‌دهد، موجب می‌شوند در شرایط تعدیل نیرو در درجه نخست زنان قربانی شوند. او افزود: در بازار کار ایران، زنان عموماً پایین‌ترین رده‌های شغلی را تصدی می‌کنند و بیشتر در بخش اقتصاد غیررسمی شاغل هستند. به گفته او، ۲۲.۵ درصد خانوارهای ایران زن سرپرست هستند که فقیرترین و نیازمندترین خانوارهای جامعه محسوب می‌شوند.

این جامعه‌شناس تأکید کرد که بیکاری زنان را به قعر سلسله مراتب طبقاتی و جنسیتی می‌کشاند و موجب بی‌قدرت شدن آنان در خانواده و جامعه می‌شود. او گفت: در طبقه فرودست، بیکاری زنان موجب فقیرتر شدن و بدتر شدن کیفیت زندگی آنان و خانواده‌هایشان می‌شود. به گفته او، این بخش از جامعه در تأمین نیازهای پایه‌ای خود شامل غذا، بهداشت و مسکن دچار درماندگی می‌شوند و بیکاری آنان را با سیاه‌ترین چهره فقر مواجه می‌کند. او افزود که بیکاری زنان سرپرست خانوار، فرزندان آنان را در معرض بی‌خانمانی، سوء تغذیه، بیماری، توقف تحصیل و آسیب‌های اجتماعی قرار می‌دهد.

کاظمی در پایان گفت: اساساً بیکار شدن زنان مشکل مهمی به حساب نمی‌آید و با این موضوع به عنوان یک اتفاق عادی برخورد می‌شود. به گفته او، علت این معضل آن است که اشتغال زنان امر ضروری تلقی نمی‌شود. او تأکید کرد که جامعه‌ای که نیمی از پتانسیل و سرمایه انسانی خود را کنار بگذارد، هرگز روی رفاه، عدالت اجتماعی و پیشرفت و توسعه را نخواهد دید. همچنین بیکاری زنان و کنار گذاشته شدن آنان از بازار کار، تبعات اجتماعی و اقتصادی دیگری دارد که کمتر به آن توجه می‌شود.

بازگشت به فهرست