خالی ماندن ظرفیتهای استخدام پرستاری در تهران به دلیل شرایط معیشتی
نظام پرستاری اعلام کرد مشکل اصلی حوزه سلامت کمبود فارغالتحصیل پرستاری نیست، بلکه شرایط نامناسب شغلی و معیشتی مانع جذب و ماندگاری پرستاران در نظام سلامت شده است.
به گزارش آتیه آنلاین، نایبرئیس اول شورای عالی سازمان نظام پرستاری با تأکید بر ضرورت بهبود شرایط شغلی و معیشتی پرستاران، اعلام کرد که کشور با کمبود دانشآموخته پرستاری مواجه نیست، بلکه مشکل اصلی، ناتوانی نظام سلامت در جذب و نگهداشت این نیروهاست؛ موضوعی که موجب خالی ماندن بخشی از ظرفیتهای استخدامی، بهویژه در تهران، شده است.
دکتر یوسف رحیمی در گفتوگو با ایسنا با اشاره به روند استخدام پرستاران طی سالهای اخیر اظهار کرد: وزارت بهداشت در پنج سال گذشته تنها دو آزمون استخدامی برگزار کرده که در مجموع حدود ۱۶ هزار سهمیه برای گروه پرستاری در نظر گرفته شده است. این در حالی است که هر سال دستکم ۱۵ هزار نفر از رشته پرستاری فارغالتحصیل میشوند و طی چهار سال گذشته بیش از ۶۰ هزار دانشآموخته وارد بازار کار شدهاند.
وی افزود: با وجود این حجم از فارغالتحصیلان، تنها بخش محدودی از آنها جذب نظام سلامت شدهاند و این نشان میدهد مشکل، کمبود نیروی انسانی نیست، بلکه شرایط نامناسب کاری و معیشتی مانع ورود بسیاری از پرستاران به مراکز درمانی شده است.
رحیمی با اشاره به آخرین آزمون استخدامی وزارت بهداشت گفت: حدود ۸۰۰ ظرفیت استخدامی پرستاری در تهران بدون متقاضی باقی ماند. به گفته او، هزینههای بالای زندگی در پایتخت و پایین بودن دریافتی پرستاران سبب شده بسیاری از فارغالتحصیلان از استخدام در تهران صرفنظر کنند و به مشاغل دیگر، فعالیت در حوزه زیبایی، کسبوکارهای شخصی یا حتی مهاجرت روی آورند.
نایبرئیس اول شورای عالی نظام پرستاری تأکید کرد: برخی نیز به دلیل مسائل اقتصادی و هزینههای بالای نگهداری از کودک، ترجیح میدهند به جای اشتغال در حرفه پرستاری، در خانه بمانند. از این رو، افزایش ظرفیت پذیرش دانشجوی پرستاری یا استفاده از بهیاران، راهحل اساسی کمبود نیروی پرستاری نیست.
وی راهکار اصلی را افزایش «جذابیت شغلی» و حفظ «کرامت حرفهای» پرستاران دانست و گفت: بهبود حقوق و مزایا، ارتقای جایگاه اجتماعی و فراهم کردن امنیت شغلی میتواند زمینه جذب و ماندگاری پرستاران را فراهم کند.
رحیمی همچنین با اشاره به روند سالمند شدن جمعیت کشور هشدار داد: طی یک دهه آینده، افراد بالای ۶۰ سال بیش از ۳۰ درصد جمعیت کشور را تشکیل خواهند داد و این موضوع نیاز به خدمات پرستاری را به طور چشمگیری افزایش میدهد. اگر امروز برای جذب و حفظ نیروی پرستاری برنامهریزی نشود، در آینده کشور ناچار به استفاده از پرستاران خارجی با هزینههای بسیار سنگین خواهد شد.