هشدار درباره بیخوابی ناشی از استرس شغلی؛ نقش مهم مدیران چیست؟
یک روانشناس با هشدار درباره ارتباط مستقیم فرسودگی شغلی و بیخوابی، بر نقش سازمانها در مدیریت استرس، استعدادیابی و اجرای برنامههای رفاهی واقعی برای حفظ سلامت روان کارکنان تأکید کرد.
به گزارش آتیه آنلاین، فرسودگی شغلی و استرس مزمن، از مهمترین عواملی هستند که کیفیت خواب کارکنان را تحت تأثیر قرار میدهند؛ موضوعی که به گفته یک روانشناس، تنها با مدیریت صحیح محیط کار و توجه به سلامت روان کارکنان قابل پیشگیری است.
تفاوت استرس شغلی و فرسودگی در بروز بیخوابی
به گزارش ایسنا، گوهریسنا انزانی، روانشناس، با اشاره به اینکه بیخوابی ناشی از استرس شغلی با بیخوابی ناشی از فرسودگی شغلی تفاوت دارد، اظهار کرد: در استرس شغلی، فرد عمدتاً به دلیل درگیری ذهنی با مسائل کاری، دیر به خواب میرود یا در طول شب چندین بار بیدار میشود و این وضعیت معمولاً در تعطیلات یا مرخصی بهبود پیدا میکند. اما فرسودگی شغلی نتیجه استرس طولانیمدت و مدیریتنشده است و علاوه بر اختلال خواب، با خستگی شدید جسمی و ذهنی، کاهش تمرکز، افت عملکرد و بیانگیزگی همراه میشود.
به گفته وی، زمانی که فشار کاری برای مدت طولانی ادامه داشته باشد، ذهن حتی پس از پایان ساعت کاری نیز درگیر وظایف و نگرانیها باقی میماند و همین مسئله مانع از آرامش و خواب عمیق میشود. در نتیجه، فرد با وجود استراحت شبانه همچنان احساس خستگی میکند و این چرخه، فرسودگی شغلی را تشدید خواهد کرد.
مدیریت حجم کار و استعدادیابی؛ راهکارهای پیشگیری
این روانشناس تأکید کرد که داشتن برنامه خواب منظم، محدود کردن ساعات کاری، یادگیری مهارتهای مدیریت استرس، فعالیت بدنی و استفاده از مرخصی از مهمترین راهکارهای مقابله با فرسودگی شغلی است.
وی همچنین نقش سازمانها را در این زمینه بسیار مهم دانست و گفت: استعدادیابی پیش از استخدام و قرار گرفتن افراد در جایگاه متناسب با تواناییهایشان میتواند میزان استرس شغلی را به شکل قابل توجهی کاهش دهد. علاوه بر این، مدیران باید از تحمیل اضافهکاریهای طولانی، تماسهای کاری خارج از ساعات اداری و برگزاری جلسات در زمان استراحت کارکنان خودداری کنند.
برنامههای رفاهی واقعی، نه صرفاً نمادین
انزانی با تأکید بر اینکه برنامههای رفاهی سازمانی میتوانند کیفیت خواب کارکنان را بهبود دهند، گفت: دسترسی به خدمات مشاوره، آموزش مدیریت استرس، امکان استفاده از مرخصی واقعی، حمایت بیمهای، تشویق به ورزش، تغذیه سالم و ایجاد تعادل میان کار و زندگی، از جمله اقداماتی است که به کاهش فرسودگی شغلی کمک میکند.
وی افزود: این برنامهها زمانی اثربخش خواهند بود که صرفاً جنبه تبلیغاتی نداشته باشند و مدیران نیز به اجرای آنها متعهد باشند.
این روانشناس در پایان خاطرنشان کرد: اگر بیخوابی برای مدت طولانی ادامه پیدا کند یا باعث کاهش عملکرد شغلی، اختلال در روابط روزمره یا خوابآلودگی هنگام رانندگی و کار شود، فرد باید برای بررسی دقیقتر به روانشناس، روانپزشک یا متخصص طب خواب مراجعه کند.