او نقش خانواده را در این میان مهم ارزیابی کرد: اگرچه ایجاد حساب کاربری در شبکه‌های اجتماعی برای افراد زیر سن قانونی در برخی کشورها ممنوع است، اما دسترسی به شبکه‌های اجتماعی در بسیاری از کشورها باید مشخص، محدود و با رضایت خانواده‌ها باشد وخانواده‌ها مسئولیت نظارت مستقیم بر حضور و عملکرد کودکان و نوجوانان در فضای مجازی را می‌پذیرند.
مدیرکل دفتر سلامت روانی، اجتماعی و اعتیاد وزارت بهداشت درباره آسیب‌ها و پیامدهای شبکه‌های اجتماعی برای کودکان و نوجوان گفت: شرایط شناختی کودکان و نوجوانان به نحوی نیست که بتوانند از خود در برابر آسیب‌های احتمالی فضای مجازی مراقبت کنند. بنابراین، این احتمال وجود دارد که در ارتباطات خود در این فضا آسیب بیینند یا در معرض محتوایی قرار گیرند که برای سن آنها مناسب نباشد.
به گفته او رها کردن کودک یا نوجوان با یک گوشی در شبکه‌های اجتماعی، موضوعی نگران‌کننده است: اگر کودک یا نوجوان نتواند دسترسی خود به شبکه‌های اجتماعی را محدود کند و به نحوی که زندگی روزمره آنها را تحت تاثیر قرار دهد، با موضوع اعتیاد به شبکه‌های اجتماعی روبه رو هستیم.
شالبافان به ایسنا گفت: اعتیاد به شبکه‌های اجتماعی نیازمند درمان غیردارویی و در مواقعی دارویی است؛ بنابراین این گروه از کودکان و نوجوانان باید به روان‌شناسان یا روان‌پزشکان مراجعه کنند.
مدیرکل دفتر سلامت روانی، اجتماعی و اعتیاد وزارت بهداشت درباره دیگر پیامدهای استفاده از شبکه‌های اجتماعی اعلام کرد: دسترسی به برخی شبکه‌های اجتماعی در کشور محدود است و کاربران ایرانی با استفاده از برخی روش‌ها به این شبکه‌ها دسترسی دارند. استفاده از این روش‌ها بویژه برای یک کودک یا نوجوان ممکن است نگرانی جدی از جمله دسترسی به سایت‌هایی را ایجاد کند که می‌تواند پیامدهای جبران‌ناپذیری برای کودک و نوجوان داشته باشد.