حقوق ۲۵ تا ۳۰ میلیون تومان برای ۲۴۰ ساعت کار؛ روایت یک فعال صنفی از اورژانس
یک فعال صنفی اورژانس از کار ۲۴۰ ساعته نیروها، معوقات چندماهه، کمبود نیروی انسانی، ناامنی شغلی و فرسودگی آمبولانس‌ها به‌عنوان مهم‌ترین مشکلات کارکنان اورژانس پیش‌بیمارستانی خبر داد.
به گزارش آتیه آنلاین، نیروهای اورژانس پیش‌بیمارستانی کشور همچنان با مجموعه‌ای از مشکلات معیشتی، کمبود نیرو، تأخیر در پرداخت کارانه، فرسودگی آمبولانس‌ها و ناامنی شغلی روبه‌رو هستند؛ مشکلاتی که به گفته فعالان صنفی، در شرایط تورمی و افزایش فشار کاری، تشدید شده است.
۲۴۰ ساعت کار در ماه
رضا قره‌باغی، عضو انجمن علمی اورژانس پیش‌بیمارستانی ایران و فعال صنفی فوریت‌های پزشکی، به ایلنا گفت دریافتی نیروهای اورژانس با سختی و حساسیت کار آنها تناسب ندارد. به گفته او، بسیاری از نیروهای اورژانس در سراسر کشور ماهانه تا ۲۴۰ ساعت کار می‌کنند؛ یعنی به‌طور مستمر ۶۰ ساعت اضافه‌کاری اجباری دارند.
او افزود دریافتی نیروها با توجه به سابقه و شرایط استخدامی متفاوت است و برای نیروهای کم‌سابقه تا باسابقه متوسط معمولا حدود ۲۵ تا ۳۰ میلیون تومان و برای برخی نیروهای باسابقه بیش از ۳۰ میلیون تومان است. قره‌باغی تاکید کرد این مبالغ در مقابل حجم کار و شیفت‌های ۲۴ ساعته، متناسب نیست.
معوقات چندماهه و مطالبه تعرفه مستقل
این فعال صنفی گفت معوقات تعرفه‌ای در برخی مراکز به پنج تا شش ماه رسیده و پرداخت هزینه لباس نیروها نیز با توجه به افزایش هزینه‌ها کافی نیست.
قره‌باغی یکی از مطالبات اصلی نیروهای اورژانس را تعیین تعرفه مستقل عنوان کرد و گفت در شرایط فعلی، نیروهای اورژانس سهمی از تعرفه پرستاران سایر بخش‌ها دریافت می‌کنند و فرمول پرداخت نیز به گفته او شفاف و مستقل نیست.
وی با اشاره به اقداماتی مانند احیای قلبی ریوی، ساکشن و حتی انجام زایمان در آمبولانس، تاکید کرد نیروهای اورژانس خدمات تخصصی و حیاتی ارائه می‌کنند، اما تعرفه مستقلی متناسب با این خدمات ندارند.
ناامنی شغلی و خشونت علیه نیروها
به گفته قره‌باغی، فشار معیشتی و کاری باعث شده برخی نیروها به فکر ترک خدمت در اورژانس بیفتند. او همچنین ناامنی شغلی را از دیگر مشکلات این نیروها دانست و به حمله با چاقو به یکی از کارکنان اورژانس در شیراز اشاره کرد.
وی توضیح داد نیروهای اورژانس برخلاف بسیاری از محیط‌های بیمارستانی، هنگام اعزام از شرایط محل مأموریت اطلاع دقیقی ندارند و ممکن است در موقعیت‌های پرخطر قرار گیرند.
کمبود نیرو و افزایش فشار کاری
قره‌باغی کمبود نیروی انسانی، به‌ویژه در کلان‌شهرها، را یکی از مشکلات قدیمی اورژانس دانست و گفت کاهش نیرو موجب افزایش فشار کاری بر نیروهای باقی‌مانده می‌شود. به گفته او، همین شرایط ممکن است باعث خروج نیروهای بیشتری از سیستم یا انتقال آنها به شهرستان‌ها شود و چرخه کمبود نیرو را تشدید کند.
وی افزود کاهش نیرو می‌تواند به تأخیر در اعزام و تعطیلی برخی پایگاه‌ها منجر شود و افزایش فاصله میان پایگاه‌ها و محل مأموریت نیز احتمال نارضایتی و حتی خشونت علیه کارکنان را بیشتر می‌کند.
آمبولانس‌های فرسوده و خطر برای کارکنان
عضو انجمن علمی اورژانس پیش‌بیمارستانی ایران همچنین از ادامه فرسودگی ناوگان آمبولانس کشور خبر داد و گفت با وجود ورود تعدادی آمبولانس جدید، فرسودگی انباشته‌شده سال‌های گذشته همچنان برطرف نشده است. به گفته او، در برخی مناطق حتی کمبود قطعات ساده موجب از رده خارج شدن آمبولانس‌ها می‌شود.
قره‌باغی همچنین به حادثه اخیر یک نیروی اورژانس در مازندران اشاره کرد و گفت طبق اطلاعات مطرح‌شده، نقص فنی آمبولانس موجب تصادف و در نهایت فوت این همکار شده است؛ موضوعی که به گفته او نشان می‌دهد فرسودگی ناوگان تنها یک مشکل تجهیزاتی نیست و می‌تواند جان کارکنان را نیز تهدید کند.