سیاست‌های جمعیتی ایران چگونه با بدفهمی مسائل زنان ناکام ماند؟
کاهش باروری و پیرشدن جمعیت، از اصلی‌ترین تهدیدهای صندوق‌های بازنشستگی در کشورها محسوب می‌شود که در یک دهه اخیر با نرخ رشد 1.2 گریبان ایران را هم گرفته است.
کاهش باروری و پیری جمعیت، چالشی دیرینه برای بسیاری از کشورهای توسعه یافته و البته بحرانی جدید برای ایرانیان است؛ چالشی که بنابر گزارش‌های متعدد و از جمله سالنامه جدید آماری سازمان تامین اجتماعی، به معضلی برای آینده صندوق‌های بازنشستگی و این سازمان بدل می‌شود.
مجید کوششی جمعیت‌شناس و استاد دانشگاه تهران، معتقد است که برای مقابله با این بحران که از آن به عنوان «تله جمعیتی» یاد می‌شود، توجه به تجربیات جهانی در موضوع سیاستگذاری جمعیتی مهم است. ایجاد مشوق‌های فرزندآوری موثر برای زنان تحصیل‌کرده و شاغل، بهبود افق اقتصادی و استفاده از سودهای جمعیتی و جنسیتی، از راهکارهای رایج جهانی برای برون رفت از تله جمعیتی بوده است. هدف از این سیاست‌ها پیشگیری از ضربات تله جمعیتی به اقتصاد، اشتغال و صندوق‌های بازنشستگی بوده است.
به نظر این کارشناس حوزه جمعیت، ما در ایران هنوز با نوعی بدفهمی از مسائل پیچیده رشد جمعیت و نقش زنان درباره آن مواجه هستیم. او معتقد است که نباید نسبت به تحولات جمعیتی که در سطح جهانی نیز وجود دارد، با نگرانی شدید و واهمه برخورد کرد و لازم است با نتایج و عوارض این تحولات، به شکل هوشمندانه‌ای روبه‌رو شویم.