فاجعه در چیتگر؛ ۶۹ درصد درختان در مسیر نابودی
پارک جنگلی چیتگر، یکی از مهم‌ترین پهنه‌های سبز غرب تهران، با بحران جدی خشکیدگی درختان روبه‌روست؛ بحرانی که برآوردهای اولیه از خشک‌شدن کامل ۴۱ درصد درختان و قرارگرفتن ۲۸ درصد دیگر در معرض خشکیدگی حکایت دارد.
به گزارش آتیه‌آنلاین،مجموعه‌ای از عوامل از جمله خشکسالی، کمبود آب، گسترش آفات و ضعف مدیریت تخصصی، حیات این بوستان را تهدید می‌کند؛ وضعیتی که بار دیگر پرسش‌هایی درباره عملکرد مدیران شهری و نهادهای مسئول حفاظت از فضای سبز پایتخت مطرح کرده است.
هشدارها جدی گرفته نشد
ناصر امانی، عضو شورای شهر تهران، با اشاره به سابقه بروز آفت در بوستان‌های چیتگر و سرخه‌حصار، می‌گوید این مشکل از سال ۱۳۹۶ وجود داشته و در دوره‌های پنجم و ششم مدیریت شهری نیز در رسیدگی به آن کوتاهی شده است. به گفته او، با استفاده از ظرفیت کارشناسان و شناسایی به‌موقع ریشه‌های آفت و خشکسالی، می‌شد دست‌کم از گسترش بحران جلوگیری کرد.
امانی تأکید می‌کند که کمبود آب تنها عامل خشکیدگی درختان نبوده و بی‌توجهی به هشدارها و نبود نیروهای متخصص در مدیریت این عرصه‌ها نیز در شکل‌گیری وضعیت کنونی نقش داشته است.
کاهش بارندگی و ضعف مدیریت جنگل
به گزارش ایسنا، نقی شعبانیان، معاون سازمان بوستان‌های شهر تهران، با بیان اینکه آمارهای موجود هنوز قطعی نیست، ضعف مدیریت فنی و تخصصی در طول حدود پنج دهه گذشته را از عوامل اصلی بحران می‌داند. به گفته او، درختان چیتگر با تراکم بیش از ظرفیت عرصه کاشته شده‌اند و برنامه منظم و مستمری برای تنک‌کردن، جایگزینی گونه‌ها و افزایش تنوع درختان اجرا نشده است.
کاهش بارندگی نیز فشار مضاعفی بر این بوستان وارد کرده است؛ میانگین بارش منطقه که پیش‌تر حدود ۲۰۰ تا ۲۸۰ میلی‌متر بود، در سال‌های اخیر و به‌ویژه پنج تا شش سال گذشته به کمتر از ۱۰۰ میلی‌متر رسیده است.
چالش تأمین آب برای نجات درختان
بر اساس توضیحات شعبانیان، از ۹ حلقه چاه موجود در محدوده چیتگر، سه حلقه کاملاً خشک شده‌اند و شش حلقه دیگر نیز وضعیت مناسبی ندارند. او توسعه شبکه آبیاری، تقویت خاک و حفظ درختان باقی‌مانده را از اقدامات ضروری برای احیای این عرصه می‌داند.
قطع درختان خشکیده و آلوده نیز با هدف جلوگیری از گسترش آفت انجام می‌شود؛ با این حال، احیای چیتگر نیازمند برنامه‌ای بلندمدت، مدیریت علمی و همکاری نهادهای مسئول است تا این سرمایه طبیعی تهران بیش از این آسیب نبیند.