درخواست ایجاد مسیر ارتباطی اضطراری برای افراد دارای معلولیت در زمان بحران
کارزاری با اشاره به آسیب‌پذیری بیشتر افراد دارای معلولیت در زمان بحران، خواستار ایجاد مسیر ارتباطی اضطراری، هشدارهای چندحسی، اخبار بحران دسترس‌پذیر و پروتکل‌های اختصاصی امداد و نجات شد.
به گزارش آتیه آنلاین، جمعی از افراد دارای معلولیت و حامیان حقوق این افراد با راه‌اندازی کارزاری، خواستار ایجاد زیرساخت‌های ارتباطی اضطراری و مدیریت بحران دسترس‌پذیر برای تمامی افراد دارای معلولیت شدند.
به گزارش کارزار، در این درخواست خطاب به رئیس‌جمهور، وزیر ارتباطات و فناوری اطلاعات، رئیس سازمان مدیریت بحران کشور، رئیس سازمان بهزیستی کشور و رئیس سازمان صدا و سیما، تأکید شده است که حدود ۱۵ درصد جامعه را افراد دارای معلولیت تشکیل می‌دهند و تجربه‌های اخیر در شرایط بحرانی، التهابات امنیتی و بلایای طبیعی نشان داده است که چرخه مدیریت بحران و اطلاع‌رسانی در کشور، نیازهای حیاتی افراد دارای معلولیت را به اندازه کافی در نظر نمی‌گیرد.
در زمان وقوع بحران و قطعی یا اختلال در شبکه اینترنت، افراد دارای معلولیت بیش از هر قشر دیگری آسیب‌پذیر می‌شوند:
۱. ناشنوایان که راه ارتباطی آن‌ها با خانواده و نهادهای امدادی منحصراً بر بستر اینترنت تصویری (زبان اشاره ایرانی) است، در خاموشی و بی‌خبری مطلق فرو می‌روند.
۲. نابینایان که برای مسیریابی، خوانش متون، خریدهای ضروری و انجام امور بانکی به نرم‌افزارهای برخط و اینترنت وابسته‌اند، فلج ارتباطی و معیشتی را تجربه می‌کنند.
۳. افراد دارای معلولیت جسمی‌حرکتی که به دلیل مناسب‌سازی‌نشدن فضای شهری، نیازهای روزمره خود، از جمله تهیه دارو و غذا، را از طریق اینترنت تأمین می‌کنند، در زمان بحران و قطعی اینترنت عملاً در خانه‌های خود حبس می‌شوند.
از سوی دیگر، سیستم‌های هشداردهنده فعلی، مانند آژیرهای خطر، صرفاً صوتی هستند و هیچ کارکردی برای ناشنوایان ندارند. همچنین برنامه‌های خبری اضطراری در رسانه ملی، فاقد مترجم زبان اشاره و توصیف صوتی برای نابینایان است.
لذا ما امضاکنندگان این کارزار، بر اساس قانون جامع حمایت از حقوق معلولان و کنوانسیون‌های بین‌المللی، خواستار اقدام فوری در محورهای زیر هستیم:
۱. ایجاد «مسیر ارتباطی اضطراری و پایدار»: تخصیص پهنای باند اولویت‌دار، سیم‌کارت‌های ویژه یا اینترنت بدون قطعی برای افراد دارای معلولیت ثبت‌شده در بهزیستی، تا در زمان بحران‌های ملی راه‌های ارتباطی آن‌ها مسدود نشود.
۲. چندحسی‌شدن سیستم‌های هشدار: الزام به استفاده از هشدارهای نوری‌ـ‌بصری در سطح شهر و ارسال پیامک‌های اضطراری با الگوی لرزشی یا ویبره قوی در تلفن‌های همراه برای آگاهی ناشنوایان.
۳. دسترس‌پذیری اخبار بحران: الزام صدا و سیما و رسانه‌های رسمی به استفاده هم‌زمان از مترجم زبان اشاره و زیرنویس خوانا در تمامی اخبار فوری و اضطراری.
۴. آموزش و پدافند اختصاصی: تدوین پروتکل‌های مشخص امداد و نجات برای انواع معلولیت‌ها و آموزش آن‌ها به نیروهای امدادی، هلال احمر، اورژانس و آتش‌نشانی.
امنیت و ارتباط در زمان بحران، یک امتیاز ویژه نیست؛ حق بنیادین حیات است. از شما تقاضا داریم پیش از وقوع بحران‌های جبران‌ناپذیر، این خلأهای زیرساختی را برطرف نمایید.