دوراهی خودروهای خودران در اتحادیه اروپا
اتوبوسهای خطی خودران ساخت اروپا، به دلیل کمبود سرمایهگذاری و تعدد قوانین، بازار اصلی را در ژاپن و خاورمیانه یافتهاند.
یک اتوبوس خطی خودران که تماما در اتحادیه اروپا طراحی و ساخته شده، بزرگترین بازارهای خود را نه در اروپا، بلکه در ژاپن، خاورمیانه و ایالات متحده یافته است. این ون کوچک که «میکا» MiCa نام دارد و با سرعت ۲۵ کیلومتر بر ساعت حرکت میکند، نمونهای از یک پارادوکس است: نوآوری اروپایی در همه جای جهان به جز قاره خودش موفق عمل میکند.
این اتوبوس خطی که توسط شرکت استونیایی AuVe Tech ساخته شده، به فناوریهای بهروزی مانند حسگرها، لیزر (LiDAR)، دوربین و نرمافزار هوش مصنوعی مجهز است که به آن امکان تشخیص اشیا، خطوط عابر پیاده و تقاطعها را میدهد. کریستیان ویلیپولد، مدیر محصول این شرکت میگوید: «سیستم با درک محیط اطراف، قادر به برنامهریزی مسیر بر اساس ایستگاه بعدی است.»
در ماه گذشته میلادی، این خودرو برای اولین بار در اروپا اجازه آزمایش در فرودگاه بینالمللی «تالین» را دریافت کرد. در این آزمایشها، نمونههای اولیه ۲۱۵۰ کیلومتر رانندگی کرده و ۲۱۵ مسافر را جابجا کردهاند.
دلایل عقبماندگی اروپا
مدیران این شرکت دو دلیل اصلی برای ناکامی اروپا در بهرهبرداری از این فناوری پیشرفته عنوان میکنند: کمبود سرمایهگذاری و نبود استراتژی واحد.
یوهانس موسوف، عضو هیئت مدیره Auve Tech میگوید: «ژاپن اهداف بسیار روشنی برای این خودروها تعیین کرده است، مثلا استقرار خودروهای خودران در ۵۰ تا ۶۰ مکان تا سال ۲۰۲۷. چین هم سرمایهگذاری عظیمی انجام داده، اما ما در اروپا محافظهکار بودهایم.» به گفته او، در ژاپن شهرهایی وجود دارد که اتوبوسهای خودران تنها وسیله حمل و نقل عمومی هستند.
مشکل دوم، تعدد قوانین در اروپاست. تاوی رویواس، رئیس هیئت نظارت این شرکت توضیح میدهد: «در تئوری، ما یک اتحادیه اروپا داریم، اما در عمل با ۲۷ مقررات متفاوت روبروییم. برخی مقررات بسیار سختگیرانه هستند و گاهی محدودیتها حتی به خودروهای معمولی هم مربوط میشود.»
کمبود راننده در اروپا
توسعهدهندگان هشدار میدهند که اروپا با کمبود راننده مواجه خواهد شد و اتوبوسهای خطی خودران میتوانند راهحلی عملی برای این مشکل باشند. رویواس تاکید میکند: «این فقط فناوری فانتزی نیست. دادهها نشان میدهد شاتلهای خودران از بیشتر رانندگان انسانی ایمنتر هستند، واقعیتی که ژاپن، خاورمیانه و آمریکا آن را پذیرفتهاند، اما اروپا همچنان تردید میکند.»
به گفته مدیران، بدون هماهنگی مقررات و افزایش سرمایهگذاری، مزیت «ساخت اروپا» از بین خواهد رفت. پراکندگی کنونی شرکتها را مجبور میکند منابع خود را صرف تطبیق با ۲۷ سیستم قانونی مختلف کنند، نه پیشرفت خود فناوری.
موسوف میگوید: «بخش اصلی سرمایهگذاری باید صرف خود فناوری شود، نه کار با قانونگذاران برای گرفتن مجوز تردد.»
رویواس این مسئله را موضوع حاکمیت اروپا میداند: «شاید اروپا باید واقعا خودمختاری استراتژیک را بپذیرد و راهحلهای اروپایی را ترجیح دهد. به عنوان یک اروپاییِ مغرور، میبینم که نباید در این رقابت دیر بجنبیم.»
این هشدارها در رویداد اخیر پارلمان اروپا درباره خودروهای خودران نیز مطرح شد و پلتفرم رانندگی خودکار اتحادیه اروپا اعلام کرد که سال ۲۰۲۶ «سال سرنوشتسازی» برای توسعه فناوری خودران در اروپا خواهد بود، «پیش از آن که خطر فاصله غیرقابل جبران با آمریکا و چین واقعی شود.»