بیشترین و کمترین ساعات کار هفتگی در جهان
ساعات کاری در کشورهای مختلف بهطور قابلتوجهی متفاوت است. در حالی که کشورهای اروپایی ساعات کمتری کار میکنند، برخی کشورهای آسیایی و آفریقایی هفتههای کاری طولانیتری دارند.
میانگین جهانی کار حدود ۳۸.۷ ساعت در هفته است، اما اختلاف میان پرکارترین و کمکارترین کشورها، تقریبا ۳۰ ساعت است. در این میان کشورهای توسعه یافته اروپایی، تمایل به ساعات کاری کمتری دارند، در حالی که بسیاری از کشورهای آسیایی، خلیج فارس و آفریقایی، هفتههای کاری طولانیتری دارند.
وبسایت ویژوال کپیتالیست، با استفاده از دادههای «بررسی جمعیت جهان» (World Population Review)، بیش از ۱۵۰ کشور را بر اساس میزان معمول ساعات کار هفتگی در سال ۲۰۲۵ رتبهبندی کرده است. این گزارش، برآوردهای ملی از میانگین ساعات کار هفتگی در بخشهای رسمی و غیررسمی کار را شامل میشود.
صدرنشینی بوتان در ساعات کاری
بوتان با میانگین ۵۴.۵ ساعت کار در هفته، به عنوان سختکوشترین کشور جهان در سال ۲۰۲۵ شناخته میشود. بسیاری از اقتصادهای جنوب و جنوب شرقی آسیا از جمله امارات متحده عربی با ۴۸.۴ ساعت، پاکستان با ۴۷.۵ ساعت و هند با ۴۵.۸ ساعت نیز در رتبههای بالا قرار دارند.
هفتههای کاری طولانیتر در این مناطق اغلب منعکسکننده صنایع پرکار، نقشهای پاره وقت کمتر و تورهای ایمنی اجتماعی کوچکتر است. اینها عواملی هستند که باعث افزایش ساعات کاری هم برای کارمندان و هم برای کارگران آزاد میشود. کشور ایران با ۴۳.۲ ساعت میانگین ساعات کاری هفتگی، در رتبه ۳۸ این فهرست قرار دارد.
هفتههای کاری اروپا کوتاهتر است
در سوی دیگر طیف، کشورهای واقع در غرب و شمال اروپا، برخی از کوتاهترین هفتههای کاری ثبت شده را دارند. هلند با ۲۶.۸ ساعت، نروژ ۲۷.۱ ساعت و دانمارک با ۲۸.۸ ساعت، همگی کمتر از ۳۰ ساعت در هفته کار میکنند.
این کشورها از بهرهوری قوی، اتوماسیون بالا و حمایتهای سخاوتمندانه از نیروی کار بهرهمند هستند. میانگین ساعات کاری کوتاهتر اغلب با استانداردهای زندگی بالاتر و تعادل بهتر بین کار و زندگی همراه است.
آمریکا در میانه
مدت ساعت کار آمریکا به طور متوسط حدود ۳۶.۱ ساعت در هفته است که پایینتر از میانگین جهانی بوده، اما بالاتر از سایر کشورهای توسعهیافته بزرگ مانند کانادا با ۳۲.۳ ساعت، انگلیس با ۳۱ ساعت و فرانسه با ۳۰.۸ ساعت است.
در مقابل، بازارهای نوظهور، به ویژه در آفریقا برخی از طولانیترین هفتههای کاری را نشان میدهند، مانند سودان با ۵۰.۸ ساعت و لسوتو با ۵۰.۲ ساعت که ضرورت اقتصادی باعث طولانیتر شدن روزهای کاری در آنها شده است.